Ptasie wyprawy

WYPRAWA IV, cz.3

ROZDZIAŁ V

Witajcie, ponownie w terenie :)

Przedstawiam Wam pustułkę (Falco tinnunculus). Ten średniej wielkości sokół często zawisa w powietrzu z rozłożonym wachlarzowato, opuszczonym ogonem. Pustułka pozwoliła mi tego dnia na kilka minut dokładnej obserwacji, kiedy to na tle błękitnego, prawie idealnie bezchmurnego nieba, prezentowała w locie swoje ptasie wdzięki.

Pustułka (Falco tinnunculus)

Ten mały szponiasty ptak żywi się głównie nornikami i owadami, a dzięki zdolności zawisania w powietrzu, może spokojnie wypatrywać swoich zdobyczy.

Wyprawa w teren sprzyja nie tylko obserwacji ptaków. Tym razem na naszej drodze pojawiły się... zające (Lepus europaeus). Skoczne zające śmigały nam przed oczyma z zawrotną prędkością. A potrafią one osiągać nawet 70km/h. Oj! W terenie zabudowanym byłby mandat ;) Bywały na szczęście momenty, kiedy to zastygały bez ruchu. Na takie chwile czekaliśmy.

Ich ubarwienie stanowi naprawdę doskonały kamuflaż, kiedy po takim zajęczym galopie przysiadały gdzieś w polu, szukanie ich bywało daremne.

A jednak tu są :)

Doskonałym kamuflażem może poszczycić się jeszcze jeden gatunek buszujący po polach, zamieszkujący otwarte tereny rolne i łąki. Mam tu na myśli kuropatwę (Perdix perdix). Owej niedzieli, widzieliśmy cztery takie ptaki. Dwa pierwsze osobniki przemknęły nam przed maską samochodu i szybko zaszyły się w krzakach. Udało się nam jednak podjechać do nich na tyle blisko, żeby dostrzec cechy charakterystyczne i oznaczyć ten gatunek. Dwie kolejne kuropatwy ponownie nas zaskoczyły. Wydając głosy zdenerwowania, raptownie uderzając skrzydłami, przeleciały tuż obok, bardzo nisko nad ziemią. Kuropatwa jest niezwykle płochliwym i czujnym ptakiem, szybko biega, a lata tylko wtedy, kiedy naprawdę musi. Tak, czy inaczej, zdąży uciec, zanim człowiek w ogóle zorientuje się, że siedziała w kępie traw, tuż pod jego nosem.

Kuropatwa (Perdix perdix)

Kuropatwa, kiedy przyjrzeć jej się z bliska, zachwyci swoją urodą. Zwłaszcza jej pomarańczowobrązowe gardło oraz lico rzuca się w oczy. Poza tym może ona pochwalić się kasztanowatymi pręgami po bokach, popielatosrebrzystą piersią z falistym rysunkiem i dużą czarną plamą w kształcie podkowy na brzuchu.

ROZDZIAŁ VI

Rogaty kaczor i kacze damy

Z pól i łąk udaliśmy się ponownie na stawy. Zlustrowaliśmy powierzchnię wody i pośród łabędzi, nad taflą wody dostrzegliśmy cieniutki, zagięty...róg? Któż taki okazał się być jego właścicielem? Otóż nikt inny, jak tylko samiec rożeńca (Anas acuta). A owy "róg", to nic innego jak wydłużone, środkowe sterówki. Rożeniec, na pierwszy rzut oka, może przypominać popularną krzyżówkę, jednak to o wiele smuklejsza i elegantsza kaczka. To właściciel długich i wąskich skrzydeł oraz długiego, spiczastego ogona. W naszym kraju nieliczny, jeśli chodzi o legi, częściej można go za to zobaczyć podczas przelotów (migracji ptaków). Samica rożeńca, w tak długie, charakterystyczne sterówki, nie została przez naturę obdarzona, lecz swoją elegancją nie ustępuje miejsca samcowi.

Rożeniec (Ana acuta) - samiec.

Jeśli przyjrzymy się samicom większości kaczek pływających (kaczki dzielimy na PŁYWAJĄCE, np. krzyżówka, świstun, krakwa, cyraneczka - z reguły słodkowodne - i NURKUJĄCE, np. głowienka, podgorzałka, czernica), okaże się, że zazwyczaj są one brązowawoszare lub jasnobrązowe z delikatnym kreskowanym, ciemnym rysunkiem. A wszystko to z jednej prostej przyczyny, to właśnie samice muszą wyposażyć się w jak najdoskonalszy kamuflaż, aby ochronić gniazdo, jaja i swoje młode.

A oto i kilka kaczych dam, a jakże dyskretnej urodzie :)

Samica świstuna

Samica krzyżówki

Porównanie wielkości samic. Samica krzyżówki (po lewej) i świstuna.

Moje Miłe Ptaszoluby :)

Miałam dzisiaj pisać kolejną część "ptasich wypraw" , jednak ostatnie dni przyniosły tak wiele nowych, pozytywnych emocji, że postanowiłam jak najszybciej się z Wami nimi podzielić.

Otóż spojrzałam rano w kalendarz, 25. marca, od kilku dni mamy już kalendarzową wiosnę, lecz prawdziwe dowody na to, że zmieniła się pora roku ja co dzień odnajduję za oknem, w przyrodzie właśnie.

Kiedy miałam 6 lat i chodziłam do zerówki, podczas jednego z przedstawień recytowałam wiersz Jana Brzechwy, "Przyjście wiosny". Brzmiał on tak:

Naplotkowała sosna
Że już się zbliża wiosna.
Kret skrzywił się ponuro:
- Przyjedzie pewno furą…
Jeż się najeżył srodze:
- Raczej na hulajnodze.
Wąż syknął: - Ja nie wierzę,
Przyjedzie na rowerze.

Kos gwizdnął: - Wiem coś o tym,
Przyleci samolotem.
- Skąd znowu – rzekła sroka -

Ja z niej nie spuszczam oka
I w zeszłym roku w maju
Widziałam ją w tramwaju.
- Nieprawda! Wiosna zwykle
Przyjeżdża motocyklem.

   - A ja wam to dowiodę,
Że właśnie samochodem.
- Nieprawda bo w karecie!
W karecie? Cóż pan plecie?
Oświadczyć mogę krótko,
Że płynie właśnie łódką!

   A wiosna przyszła pieszo.
Już kwiatki za nią spieszą,
Już trawy przed nią rosną
I szumią – Witaj wiosno.

Za naszym oknem też może być jak w bajce, i chyba nic lepiej nie oddaje magii i czaru wiosny, jak zachowania ptaków. Samce przyodziały się w przepiękne, kolorowe szaty godowe, a z każdego zakątka słychać ich śpiew. Ptaki łączą się w pary, zakładają gniazda, pierwsze wiosenne pisklęta niedługo zaczną wykluwać się z jaj... Nie chcę już się dłużej rozwodzić, popatrzcie sami, to był cudownie spędzony czas :)